* ( ( جَزاءً وِفاقاً ) ) * ( 1 ) . چرا چنين نباشد ؟ در حالى كه آنها در اين دنيا قلبهاى مظلومان را سوزاندند ، روح و جان آنها را به آتش كشيدند و با ظلم و ستم و طغيان خود بر كسى رحم نكردند ، سزاوار است كه در آنجا كيفرشان چنان باشد ، و نوشابه هايشان چنين ! اصولا همانگونه كه بارها تاكيد كرده‌ايم از آيات قرآن استفاده مىشود كه حد اقل بسيارى از كيفرهاى قيامت تجسمى است از اعمال دنياى انسانها ، چنان كه در سوره تحريم آيه 7 مىخوانيم : يا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ : « اى كافران امروز عذر مخواهيد ، چرا كه جزاى شما تنها اعمالى است كه انجام مىداديد » ( كه اكنون تجسم يافته و در برابر شما حضور پيدا كرده ) . سپس به توضيح علت اين مجازات پرداخته ، مىفرمايد : « اين به خاطر آن است كه آنها اميدى به حساب و ترسى از عقاب خداوند نداشتند » ( * ( إِنَّهُمْ كانُوا لا يَرْجُونَ حِساباً ) * ) . و همين بىاعتنايى به حساب و روز جزا مايه طغيان و سركشى و ظلم و ستم آنها شد ، و آن ظلم و فساد چنين سرنوشت دردناكى را براى آنان فراهم ساخت . در حقيقت عدم ايمان به حساب عاملى است براى طغيان ، و آن هم عاملى است براى آن كيفرهاى سخت . توجه داشته باشيد كه « لا يرجون » از ماده « رجاء » هم به معنى « اميد »

--> ( 1 ) « جزاء » منصوب است به عنوان « مفعول مطلق » براى فعل محذوفى كه از قرينه كلام روشن مىشود ، و « وفاق » نيز معنى مصدرى دارد ، و صفت آن است و در تقدير چنين است : يجازيهم جزاء ذا وفاق !